Hoşgeldiniz  

Tevfik Fikret Kimdir?

admin | 30 Temmuz 2017 | Edebiyat ve Türkçe, Genel, Sanat

1870-1915 tarihleri arasında yaşamıştır. SERVET-i Fünun devrinin en güçlü şairi. İstan­bul’da doğdu ve burada öldü. Aksaray’da ilköğre­nimini yaptıktan sonra Galatasaray Sultanisi’ne gir­di ve burayı birincilikle bitirdi. Birkaç yıl memur­luktan sonra bu okula önce öğretmen, sonra mü­dür oldu. Çok titiz ve dürüst bir insan olduğu için Maarif Nazırı Emrullah Efendiyle geçinemeyip is­tifa etti. Robert Kolej’deki dersiyle yetindi. Rume­lihisarı ’nda «Aşiyan» adını verdiği evinde öldü

TEVFİK Fikret Aksaray’daki evlerinde, daha çocukluğunda kılıç çekip minderleri delik deşik et­mekten hoşlanan didişken bir insandı. Bu didişkenliği zamanla çekingenliğe dönüşmüş ve ahlâk pren­siplerinden zerresini feda etmektense her şeyden elini, eteğini çekmeyi tercih etmiştir. Bununla bera­ber döneklik eden yakın arkadaşlarına olsun, pren­siplerine aykırı emirler veren üstlerine olsun en ağır mektupları yazacak kadar cesaretlidir. Fikret, devrinde fazilet ve ahlâk örneği, temizlik ve titizlik has­tası olarak şöhret yapmıştır.

Müdürlükten ayrıldıktan sonra, alacağı olan ay­lıklarını, artık ayrılmış olduğu gerekçesiyle kendisi­ne gönderdikleri zaman ilk sorduğu: «Bütün arka­daşlar maaşlarını aldılar mı ? olmuştur. O devirde aylıklar düzenli verilmezdi. Okuldan gelen adam: «Hayır» deyince, pek de parasız olduğu halde maaş­larını kabul etmemiş, geri göndermişti.

Hiç bir zaman haklının hakkını verdirmemezlik etmemiş, zayıfı ezdirmemiş, davranışlarıyle öğren­cilerine örnek olmuştur. O istifa ettikten sonra öğ­rencilerin ayaklanması bundandır.

Fikret, toplum ahlâkı bakımından iyi bir nesil yetiştirmek için çok çalışmıştır. Rousseau pedagoji­sine bağlı olarak Çamlıca’da bir ilkokul kurmayı dü­şünmüş, ama parasızlıktan gerçekleştirememiştir. «Şermin» orası için yazılmış deneysel eğitim şiirle­ridir. Buna karşılık İsveç’e elektrik mühendisi olsun diye yolladığı oğlu Halûk, bir daha dönmemiş, din değiştirmiş ve yakın yıllarda bir papaz olarak Bir­leşik Amerika’da ölmüştür.

Tevfik Fikret, şiire erken başladı. Temiz bir dili vardı. Fakat, babası Urfa Mutasarrıfı Hüseyin Efen­di, Beyrut’tan geçen bir Türk diplomatı oğlunu met­hedince: «Sormayın» demişti, «O kadar istedim ama Tevfik bir türlü adam olamadı. İşittim ki şair olmuş». Babasına oğlunun değerini kabul ettirmek güç ol­mamış ama, adam hayretler içinde kalmıştı. Her ay, Fikret’e dokuz altın gönderirdi. Koca şair de maaşı­na ekleyerek bu parayla geçinmeğe çalışırdı.

Fikret, meşrutiyet taraflısıydı. Yıldız Camii’ndeki bomba hâdisesi üzerine Abdülhamit hakkında «Bir lâhza-ı teehhür (Bir anlık gecikme)» şiirini yaz­mıştır. Birkaç kere tevkif edilmiş, fakat şöhretin­den korkutarak kendisine bir kötülük yapılamamıştır.

Şiirlerinde toplum hayatına dönük görünür. Balıkçılar, sarhoşlar, aile şiirleri dışında her konuyu işlemiş, çok güzel tabiat tasvirleri yapmış, ama aşk­tan pek az bahsetmiştir, Çünkü, görgüsü itibariyle iyi bir aile babası olarak yetişmiştir. Günahkâr aşkı tanımamıştır. Hüseyin Cahit gibi politikaya atılan ar­kadaşları Tanin gazetesini çıkarınca önce onlara ya­zı yardımı yapmışsa da gazetenin ve İttihat ve Terakki’nin siyasetini beğenmediği için bundan vageçmiştir.

Tevfik Fikret’in dili, gerçekten çok temiz bir İs­tanbul Türkçesidir. Servet-i Fünun edebi okulunun gereği olarak Farsça tamlamalar çoktur, ama bunlar zevkle seçilmiştir. Şiirde konuşma uslûbunu ustalık­la denemiş, kıvrak ve cümle yapısı bakımından sade yazmıştır. «Tarih-i Kadim» (İlkçağ tarihi) adlı uzun şiiri Mehmet Akif’le arasının açılmasına yol açmıştı. Gerçekte Müslüman bir şair olmakla beraber, Fik­ret, dinini Akif tarzında anlamıyordu ve batılılaşma­dan yanaydı. Tartışma uzun sürmüş ve şairi üzmüştü.

Tevfik Fikret, aynı zamanda ressamdı. Recaizade’nin ölen oğlu için yazdığı «Nijat Ekrem»i «artnouveau» uslübunda resimlemiş, kendi kitapları için de dekoratif resimler yapmıştır. Ayrıca yağlıboya re­simleri bugün Aşiyan Müzesi’ndedir. Mizah yanı olan şair, zengin kafiye meraklısı şair İsmail Safa sürgünde ölünce şu beyti söylemişti:

Lâz idi önce, dönüp kürd oldu illet-i kafiyeden mürd oldu

Büyük Şair Tevfik Fikret, Rumelîhisarı’ndaki evine «Aşiyan» yâni «Yuva» adını vermişti. Bura­dan, Boğaz’ın mavi sularını, karşı yakanın doyulmaz güzelliklerini seyrederken, bambaşka bir ilham bulduğunu söylerdi.

1915’te, henüz 45 yaşındayken hastalanarak iş­te bu evde hayata veda etti. Ölüm haberi, bütün İs­tanbul’da elim bir haber olarak yayıldı. Arkasından, öğrencileri günlerce göz yaşı döktüler.

Geride bıraktığı eserleri arasında «Rübâb-ı Şikeşte», yâni «Kırık Saz», «Halûk’un Defteri» ve ço­cuk şiirlerini ihtiva eden «Şermin»i, en ünlü olan­larıdır.

Kaynak: 100 Ünlü Türk, Vikipedi, YouTube,

95 Kez Görüntülendi.
Etiketler:
Yorumunuz
Konu hakkındaki görüşleriniz nelerdir?

© 2012 selosepet Tüm Hakları Saklıdır ~ İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Başlığım